معبد سکوت

برون ریزی های مغزی یک اورتینک

معبد سکوت

اول اینکه فهمیدم چرا میگن سکوت معبد منبع و افریننده اس.

توی حروف و کلمات اشتباه خیلی زیاده. اصلا صوت و اوا هم تاثیری نداره. همه چی از درک میاد برای همین توی مدیتیشن به جواب سوالات میرسی. واقعا باید دیگه در مودر تجربه هام به کسی چیزی نگم...

و بعد ی نکته مهم تر. تو نیاز نیست جای خاصی باشی. تو میتونی هرجایی به درونت وصل بشی. اما پس نقش این مکان ها چیه؟ و چی مقدسشون میکنه؟

وقتی تو به مکانی مثل اتشکده میری و به احترام اتش و ادم ها سکوت میکنی و فکر میکنی. اون مکان تورو به سکوت نکشیده . سطح انرژی و ارتعاشی که اونجا هست تورو هماهنگ کرده. تو ساکت میشی و فکر میکنی و به چیزای برونی مثل وام و قرض و قسط و دوس دخترت فکر نمیکنی و اون لحظه اگاهی میاد و اون مکان سطح ارژیش بالاتر میره و هم افزایی اتفاق میفته...

تقدس مکان از عمل انجام شده در مکانه. نه در وجود فرد و ایین . هر ایینی که تو دوست داری انجام بده و دریافت کن . فقط سکوت کلید همه ایناس.

اگر من میخوام برم پیش شیخ واسه اینکه فرکانسی رو اونجا دریافت میکنم که در من هم افزایی داره و من بهتر به درونم وصل میشم و نه به این معنی که شیخ اونجاس حتما.

حالا تصور کن تو درونت یک معبد ساخته باشی و اینقدر ارتعاشت رو بالا برده باشی که خودش یک محل مقدس شده باشه . بی تعلق. اونوقت چی میشه؟ تو در هماهنگی هستی. و هرچیزی در مدار تو قرار میگیره با تو هماهنگ میشه. و این هم افزایی ادامه پیدا میکنه و مثل اهنربا که هرچی هسته قوی تر باشه میدان بزرگتر میشه.

ووووااااوووو.

و سکوت...